|  HOME  |  Schedule of screenings 2013 <<<   
 
         | VOTE FOR THIS SCRIPT | SUPPORT US |

London Greek Film Festival - Screenplays 2013


The Devil John’s Bridge. Written by Isidor J. Leontis. Greece, 2013.

---------------------------------------------------------

Script Category: DRAMA

Original Title: Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ

Original language(s): GREEK

English Title: DEVILJOHNS BRIDGE

Greek Title: H MHTERA TOY SKYLOY

Writer(s): ISIDOR JOHN LEONTIS

Country of origin: GREECE

Brief synopsis in English:  -

Brief synopsis in Greek:

Για τον Παύλο Μάτεση και τη «Μητέρα του σκύλου»

Ο Μάτεσις εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα, με την πρώτη μεταπολεμική γενιά των θεατρικών συγγραφέων.

Στο έργο του περιγράφει μια Ελλάδα που προσπαθεί να γιατρέψει τις πληγές της από τη δεκαετή περιπέτεια της Κατοχής και του Εμφύλιου, στην οποία είχε συρθεί μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, την οικονομική κατάρρευση και τη μεταξική δικτατορία.

Στο ήδη «παράλογο» κλίμα του Ψυχρού πολέμου, λίγο πριν από την κατάμαυρη δικτατορία των συνταγματαρχών, πράγματι, ήθελε «αρετήν και τόλμην» για να χλευάσει κάποιος τόσο ανοιχτά και απροκάλυπτα, με χιούμορ βιτριολικό, την κούφια σοβαροφάνεια της μικρο-μεγαλοαστικής και αρχοντοχωριάτικης υπηρετικής, ξενόδουλης ηγετικής τάξης που μας έφερε όπου μας έφερε!

Το κρίσιμο ζήτημα όμως είναι ότι το «θέατρο του παραλόγου» που λειτούργησε στις κοινωνίες μας ως ακόμη ένα ζωτικό ψέμα, μια επιπλέον «ετικέτα», είναι εδώ, είναι παρόν με τη μορφή της πιο ωμής βαρβαρότητας.

Η «Μητέρα του σκύλου» ήρθε να μεταφράσει τη ζωή και τα τραύματά της πέραν των αποκλειστικά λογικών κατηγοριών –που κατά κοινή παραδοχή έχουν λίγο-πολύ αποτύχει.

Ο Μάτεσης γνώριζε πολύ καλά το παράλογο ως οργανικό στοιχείο του κόσμου μας, και το γνώριζε πολύ καλά και ως Έλληνας. Και για αυτό πολέμησε τη σοβαροφάνεια της «επίσημης» Ελλάδας… με όπλο το παράλογο!

Στη «Μητέρα του σκύλου» το «παράλογο» μεταβάλλεται δραματικά από προσωπείο και πρόσχημα σε ουσία και πάθος. Το παράλογο του κατά Μάτεσιν βίου βρίσκει πια την ώρα του, γίνεται ωραίο στο οποίο συναντώνται ο νόστος, το ιερό και το βέβηλο, η ζωή και ο θάνατος, ως αδιαίρετο όλον. Πραγματώνεται η ανάγκη του ανθρώπου για θαύματα, όπως γράφει ο ίδιος. Η ελληνική δίψα όχι για την καθημερινή, αλλά για τη «γιορτινή» πραγματικότητα. Το ελληνικό αίτημα, η ζωή να γίνει προσφορά, γιατί αλλιώς γίνεται βάρος.

Στην ταινία με το σενάριο του Ισίδωρου Λεοντή, η Ραραού -ηρωίδα λαϊκής φυλλάδας, η οποία ίσως ως ηχολαλιά παραπέμπει στην Ούνρα της αμερικανικής βοήθειας- δεν χωράει πουθενά. Ουδείς τη θέλει ως συνομιλητή. Είναι άπιαστη, κάτι σαν ξωτικό. Και με τα ξωτικά δεν μιλάς, υπερβατικά υπνοβατείς. Όμως αυτές οι υπνοβασίες δεν εξαργυρώνονται στην αγορά επί χρήμασι. Καθώς είναι μία «πτωχή τω πνεύματι», ανάπηρη, μελοδραματική και κωμική, διεκπεραιώνει έναν δημόσιο λόγο αντιεπικοινωνιακό για τους τα φαιά φορούντες και φρονούντες. Όπως δεν γίνεται ρεκλάμα και διαφήμιση, εν ολίγοις δεν καταναλώνεται ως σύνθημα, ως αφίσα, ως εφημερίδα τοίχου, δεν κραυγάζει επανάσταση και δεν λιντσάρει τη δημοκρατία.

Είναι μία φιγούρα σε διαρκή επιπολαιότητα, χωρίς έγκυρη προσωπικότητα, γι’ αυτό διαρκώς ο Παύλος Μάτεσις την κρεμάει από το αγκίστρι του μελοδράματος και του κωμικού. Όμως από κάτω χάσκει το κενό ως τραγωδία - ή η τραγωδία ως κενό.

Μήπως αυτή δεν είναι η Ελλάδα τού σήμερα, η οποία κωμικά κρέμεται από το μελλοδραματικό παρελθόν της, ενώ τραγικά σχοινοβατεί πάνω από το απειλητικό κενό του μέλλοντός της;

--------

Completed Date: 2013

Pages: 110

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

------------

 

      

 

       Copyright © 2008-2013: London Greek Film Festival. All rights reserved.